পোহৰ- A shine in the darkness

  There will be no one in the last station of her academic life to wave gesture of welcome and goodbye .It was actually what she dreamt so many years ago.There may be the kind smile for a little while in the midst of the town for drawing all her gratitude and respect with utmost love and care. It's accepted that the morning will start by the boring 5 AM alarm rather than the cracking voice of her man. She will only keep the update of happenings through The Hindu and Indian Express and other sources in her surrounding instead of asking him all the things about him.She gets new friends like NCERT, Polity as well.She will be frequently in library as it's her dating site with CSR and other information .Its she who heals her. Things get changed. Here's a little chance of looking back.Now it's all about chasing the dream she dreamt so many years ago.

            হেড ছাৰ❤ উৎসৱৰ দিনবোৰত আপোনাক বৰকৈ মনত পৰে। বিশেষকৈ ব'হাগ বিহুৰ দিনবোৰ।আপোনাৰ ভৰিত দীঘল দি পৰি জীৱনটোলৈ আশীর্বাদ বিচৰা সময়বোৰ। ক'ৰবাত যদি ঈশ্বৰৰ অস্তিত্বক বিশ্বাস কৰিছিলো সেয়া আপুনি আছিল। স্কুলৰ দীঘলীয়া ৰাস্তাটোৰেদি আপোনাৰ আগমনত আমাৰ মন মগজু শিহৰিত হৈ উঠিছিল, যেন সেয়া ঈশ্বৰ নামি আহিছিল আকাশী পথেৰে। আপুনি আমাক অনুশাসনৰ ৰাস্তা এটা দেখুৱাবলৈ হাতত যেতিয়া চেকনি তুলি লৈছিল তেতিয়া আপোনাৰ হাতৰ আঙুলিবোৰ বাখৰ পতোৱা যেন দেখা গৈছিল। স্কুলৰ দুপৰীয়া আপুনি যেতিয়া আহাৰ হিচাপে আমাক বূট বিলাইছিল আমাৰ এনে লাগিছিল সেয়া যেন অমৃত আছিল, আমি যেন আজি পৰ্যন্ত অমৃতৰ সন্তান। আপোনাৰ অনুপস্থিতিতো আপুনি বহা চকীখন মূৰ দোৱাই যাব পৰাকৈ গহীন আৰু সমনীয়াৰ কাজিয়াবোৰৰ আপত্তি শুনিব পৰাকৈ কঠোৰ আছিল। আপোনাৰ মেজখনত ঘূৰণীয়া হৈ আমি শ্ৰেণীৰ শেষত আবেলি সাধু শুনিছিলো, আপোনাৰ লগত পাঁচ টকাৰ চানা মৰ্টন খাই আমি নৈৰ পাৰে পাৰে ৰংমেলালৈ গৈছিলো আৰু যে পাহৰণিত হেৰাই যোৱা কত সোঁৱৰণীৰ পৃষ্ঠা! আমি গম নোহোৱাকৈয়ে আপুনি গুচি গ'ল অথচ সেই ঈশ্বৰ নামৰ অস্তিত্ব   প্রতিনিয়ত প্রবাহমান হৈ ৰ'ল...

  Her daughter's WhatsApp messages on her special day are beyond her reach. Her keypad phone doesn't allow her to see her daughter's status on her. Her baby girl seeks for her tiny words in the time of despair instead of the motivational videos and quotes in phone. She is the ordinary lady who uses vaseline on her lips rather than buying branded lipstick to send the saved money for her daughter to have one more good book. She is the labourer one who toils for the hours to send her daughter to University rather than imposing the bondage of marriage.  She is the selfless one who only stands for her daughter to hold her empty hand with hopefull silence.          Maa my words fail. I know these words will always remain the same beyond your reach.A Happy Mother's Day.                        Your beloved                           ...